Pochodzenie grupy Sonepar: stuletni związek dwóch rodzin dążących do korzystnej różnorodności.

Henri Coisne: "Liczy się to, co trwa".

1862 to rok, w którym dwóch ludzi: Henri Coisne - syn rolnika i Leopold Lambert - belgijski kupiec, założyło spółkę. Postanowili oni stworzyć razem przedsiębiorstwo włókiennicze na północy Francji. W tamtej epoce rodzący się przemysł włókienniczy kształtował ekonomię rynku przemysłowego, był zwiastunem rozwoju i postępu technicznego.

Kolejne pokolenia mijają, dowodząc trwałości porozumienia między dwiema rodzinami i ich predyspozycji do śmiałych przedsięwzięć. Lata 1900 to rozpoczęcie działalności w Ameryce Północnej, pierwotnie w celu obsługi ich klienta Michelin, następnie w Rumunii w okresie międzywojennym oraz w Afryce po 1945 roku.

W 1960 roku jedenastu wspólników, potomków historycznych rodzin Coisne i Lambert, tworzy Société de Négoce et de Participation (Sonepar). W tamtym okresie holding ten zarządzał udziałami rodzin w innych dziedzinach, w których rozpoczęto działalność, poza przemysłem tekstylnym. Traktowany był wówczas jak przechowalnia zapasów, swoista "lodówka".

Największą firmą, którą zarządzał Sonepar, była Celuloza d'Alizay, działająca w przemyśle papierniczym. Kierownictwo Soneparu zostało powierzone panu Henri Coisne, który w 1962 roku, po zakończeniu kariery we francuskim lotnictwie wojskowym zdecydował się poświęcić interesom rodzinnym.

Gwałtowny zwrot w sytuacji przemysłu papierniczego nastąpił w 1967 roku, na skutek działań władz blokujących ceny papieru w 1964 roku, nakładających się na nadmierne inwestycje. Zostaje podjęta decyzja sprzedaży fabryki papieru. "Lodówka" staje się pustą skorupą. Nieoczekiwanie bezrobotny Henri Coisne staje w obliczu misji znalezienia nowych sektorów rynku i zainwestowania rodzinnego kapitału w trwalszej i bardziej nośnej branży gospodarki.

 

Droga ku elektryczności

Akcjonariusze rodzin Coisne i Lambert pragnęli inwestować w branży spełniającej określone kryteria, a mianowicie:

  • Dobre perspektywy rozwoju: "Celem było uzyskanie 7 do 10% rynku w ciągu 20 lat", wspomina Henri Coisne,
  • Możliwość rozwoju niezależnego od banków i państwa,
  • Znaczenie środków ludzkich większe od środków inwestycyjnych,
  • Ograniczony efekt cykliczności.

Równocześnie, kontakty z producentami sprzętu elektrycznego, takimi jak Legrand i rodzina Vespieren, potwierdziły istnienie nośnej niszy w zakresie dystrybucji hurtowej na tym polu.

"Ten jeszcze nie ustrukturowany sektor nie był postrzegany jako interesujący ani przez bankowców ani przez innych inwestorów finansowych, co jednak tylko zwiększało atrakcyjność cen!" zauważa Henri Coisne.